 Lúpína
ógnar sjaldgæfum og friðlýstum plöntum í Norðfirði Þann 21. júlí 2004 var farin ferð til að skoða vaxtarstaði sjaldgæfra plantna í fjallinu ofan við þéttbýlið í Neskaupastað. Með í för voru Hjörleifur Guttormsson náttúrufræðingur, Benedikt Sigurjónsson formaður Umhverfismálanefndar Fjarðabyggðar, Guðrún Á. Jónsdóttir forstöðumaður Náttúrustofu Austurlands, Karólina Einarsdóttir líffræðinemi sem er að rannsaka lyngbúa, Kristín Ágústsdóttir og Erlín Emma Jóhannsdóttir sérfræðingar á Náttúrustofu Austurlands og einnig Kristin Guttormsson, Jóna Katrín Aradóttir og Hjalti Einarsson. Fyrst var litið eftir stinnasefi (Juncus squarrosus) sem er mjög sjaldgæf tegund. Það fannst á tveimur stöðum sem liggja með stuttu millibili rétt austan við skógræktina ofan við bæinn í Neskaupstað. Vitað er um einn stað til viðbótar þar sem stinnasefið hefur fundist í Norðfirði og alls eru þekktir um 10 – 12 vaxtarstaðir á landinu öllu. Í námunda við báða þessa staði sem skoðaðir voru, eru vaxandi lúpínubreiður þannig að þeir munu að öllum líkindum hverfa undir lúpínu (Lupinus nootkatensis) á næstu árum. Næst var kannaður vaxtarstaður sifjarsóleyjar (Rannunculus auricomus) í skriðum utan við Nesgil í um 380 m hæð. Sifjarsóley er sjaldgæf tegund sem líkist brennisóley. Vaxtarstaðir hennar í skriðunni eru óspilltir og ekki vofir nein sérstök vá yfir þeim eins og er. Þriðja tegundin sem var til skoðunar er skollakambur (Blechnum spicant) sem er fremur sjaldgæfur og finnst einungis á snjóþungum svæðum.. Hann fannst í grónum smáhvammi í 260-270 m hæð við utanvert Bakkagil. Vaxtarstaður hans þar enn óspilltur.
Að lokum var lyngbúi
(Ajuga pyrimidalis) skoðaður. Lyngbúinn er sjaldgæfur og friðlýstur skv. lögum
um náttúrvernd. Hann fannst á tveimur
stöðum með stuttu millibili í lækjargili í brekkum ofan við austasta hluta
byggðarinnar í Neskaupstað. Á gilbarminum eru þykkar lúpínubreiðum við báða
vaxtarstaði lyngbúans þar. Þær munu án nokkurs vafa eyðaileggja þessa vaxtarstaði
lyngbúans áður en mörg ár verða liðin.
|
