 Bjöllulilja
og síberíugrýta Bjöllulilja (Pyrola grandiflora) fannst í fyrsta sinn svo vitað sé í Norðfirði í síðustu viku. Það var Hjörleifur Guttormsson sem gekk fram á plöntuna í landi Grænaness þann 10. júlí sl. Eins og kemur fram á Íslandsflóruvefnum er bjölluliljan fremur sjaldgæf tegund sem vex í deigum móum og hallandi mýrum, oft einnig í röku kjarrlendi. Hún vex einkum á norðausturlandi, frá Eyjafirði, austur um og suður í Loðmundarfjörð. Sunnan Loðmundafjarðar hefur bjölluliljan einungis fundist á þremur stöðum skv. skráningu Náttúrufræðistofnunar: við Sævarenda í Fáskrúðsfirði, ofan við Gerðistekk í Viðfirði og nú síðast ofan Grænaness í Norðfirði. Hægt er að lesa meir um bjölluliljuna og skoða útbreiðukort hér. Þá fundu starfsmenn Náttúrustofunnar, Guðrún og Karólína slæðinginn síberíugrýtu (Claytonia sibirica L.) við sæluhúsið á Fjarðarheiði þann 13. júlí sl. Síberíugrýta er sjaldgæfur slæðingur, bæði á Íslandi og í Skandinavíu og hefur hún einungis einu sinni áður fundist á Austurlandi og þá líka á Seyðisfirði, í skurði í útjaðri bæjarins. Slæðingar kallast erlendar aðfluttar plöntur, sem eru oft óstöðugar og vaxa aðeins eitt ár eða fá ár á ákveðnu svæði og hverfa svo eða birtast annars staðar. Þegar slæðingur nær að festa búsetu sína til langframa á ákveðnu svæði kallast hann ílendur slæðingur. Hér er hægt að skoða myndir og lýsingu á síberíugrýtu á vef um flóru Norður-Írlands
|
